De mensen van Munnink.net hebben een groot verhaal over de geschiedenis van FC Twente geschreven. Ze waren zo vrij om het ons ook te laten plaatsen op de site.
De geschiedenis van FC Twente gaat terug tot aan 1965, het jaar waarin
de club uit een fusie ontstaan is. Maar de geschiedenis van de fuserende
verenigingen gaat terug tot aan het begin van de 20e eeuw.
Sportclub Enschede stamt namelijk uit 1910, terwijl de voorlopers
van Sportclub, Hercules en Phenix uit respectievelijk 1898 en 1903 stammen.
Hercules ontstond uit een groep jongens
die regelmatig zondag's voetbalden aan
de rand van Enschede, in het begin
redelijk ongeorganiseerd, maar vanaf
1898 kwam er wat meer structuur in de
straatclub, die haar naam dankt aan
het merk van de eerste bal waarmee
men speelde, Hercules.
In 1900 besloot men zich officieel aan
te melden bij de T.V.B.
(Twentse Voetbal Bond) en daarmee
begon de club ook in de competitie te
spelen. De resultaten mochten er zijn,
tussen 1900 en 1910 behaalde Hercules,
met uitzondering van 1906/1907 altijd een plaats bij de beste 4, waarbij
men in 1903 promoveerde naar de N.V.B. (Nederlandse Voetbal Bond).
Hoewel er dus sportief gezien genoeg successen waren, was er toch reden
voor zorgen, er was namelijk weinig doorstroom van jeugdspelers en ook
een goed oefenveld ontbrak. Daarom werd gesproken met De Tubanters over
een fusie, maar dit werd door de ledenvergadering hiervan afgewezen.
Hierop werd Phenix benaderd. Phenix was
afkomstig uit Enschede-oost en eigenlijk
van vergelijkbare sterkte.
Van 1907 tot 1909 speelde men in dezelfde
klasse van de N.V.B. Probleem bij Phenix
was gebrek aan financiële middelen,
terwijl men juist wel spelers en veld had,
de 2 clubs vulden elkaar dus perfect aan.
De fusieclub, ontstaan op 19 Augustus 1910
kreeg de naam Sportclub Enschede, de
clubkleuren werden zwart-wit. De eerste 2
seizoenen waren geen succes, maar in 1913
lukt het Sportclub kampioen te worden.
Hoewel Sportclub in 1915 al kampioen wordt volgt
er geen promotie. Vanwege de massale mobilisatie als gevolg van de eerste
wereldoorlog is er een nood competitie, zonder promotie/degradatie regeling.
In 1916 is het dan wel zover, Sportclub promoveert naar de eerste klasse
N.V.B. destijds het hoogste niveau. In de eigen klasse eindigt men als
eerste, 1 punt voor latere fusie partner Enschedese Boys.
In dit jaar vonden ook de eerste vijandigheden
tussen de twee verenigingen plaats, het was
gewoonte om wedstrijden uit te stellen wanneer
deze samenvielen met een thuiswedstrijd van PW,
samen met de Tubanters de andere N.V.B.
verenigingen uit Enschede.
Dit om te voorkomen dat men de recette af
moest staan, omdat P.W. eigenaar was van beide
naast elkaar gelegen velden en bij het hek niet
gecontroleerd kon worden of mensen kwamen om P.W. te zien spelen, danwel naar
het andere veld gingen, waar Sportclub of Boys haar thuiswedstrijd had.
Bij de Boys wist men dat enkele goede spelers van Sportclub niet mee
zouden kunnen doen, omdat zij op militaire oefening waren.
Daarom drong men aan op het doorgaan van de wedstrijd, op een veld
van Sportclub op "het Sprakel".
Uiteindelijk kwam het niet zo ver omdat op de dag van de wedstrijd bleek
dat dit veld vol water stond, hoe dit precies kon gebeuren is altijd
onbekend gebleven, maar wat wel bekend is, is dat er een grote tankwagen met
water aan te pas kwam!
Na elk jaar op het hoogste niveau te hebben
gespeeld, is het in 1926 zo ver, Sportclub
wordt onder begeleiding van zo'n 1.000
supporters in Maastricht landskampioen.
Na eerst kampioen van de 1e klasse-oost te
zijn geworden, verslaat men in de
kampioenscompetitie Be Quick Groningen,
Feyenoord, Stormvogels en MVV.
Sportclub speelt van 1916 tot 1943 in de hoogste
klasse, in 1943 wordende regionale divisies
samengevoegd, wat in 1950 weer ongedaan wordt
gemaakt door de clubs te splitsen in Noord-
en Zuid Nederland.
In 1947 is voor het eerst sprake van uitbreiding
en modernisering van de sport accommodaties in
Enschede. 2 Jaar later worden de eerste plannen
voor de bouw van een zwembad, stadion en
bijbehorende velden op "Erve Dieckman" gelanceerd.
De meeste verenigingen in Enschede zien meer in
het uitbreiden van het aantal
velden. Sportclub bijvoorbeeld
wil graag een verbetering van
haar veld in het Van Heek park, met daarbij aanleg van een
sintelbaan.
In feite is Enschedese Boys de enige vereniging die in
aanmerking komt voor een geheel nieuw terrein, dit
vanwege de gesteldheid van het Boys terrein in het Volkspark.
Op 13 April 1953 wordt toch besloten het "Erve Dieckman" door te voeren,
naar een plan van de heren Sluijter en Korpershoek van de Dienst
Openbare Werken.
Op 12 November 1953 wordt begonnen, de bouwtijd zal 2 jaar zijn, de kosten
zullen oplopen tot 3 miljoen.
Het lijkt het meest waarschijnlijk
dat Sportclub de bespeler van het
stadion zal worden, maar toch gaat
de gemeente in gesprek met de Boys.
In 1949 is namelijk beide gevraagd
of er belangstelling is om bij
eventuele aanleg van een sportpark
in Enschede Zuid de bespeler te worden,
hierop is alleen door de Boys positief antwoord gegeven.
Toch verlopen de onderhandelingen niet goed, door de opkomst
van het betaalde voetbal lijken ook De Twentse Profs, tot
dan toe spelend in Veldwijk,Hengelo (OV) een kandidaat om in
het stadion te gaan spelen.
Ook heeft de gemeenteraad het idee dat de Boys niet in staat
zullen zijn de huur te betalen, terwijl men ook vreest dat
de toeschouwersaantallen tegen zullen vallen.
Door Wethouder Horstman wordt het idee voorgesteld de 3
eersteklassers: Sportclub, Boys en Rigtersbleek te laten
fuseren tot een soort FC Enschede en deze dan de bespeler
van het stadion te maken.
In Januari 1955 wordt door het bestuur van Sportclub
"informatief" geïnformeerd naar de kosten om bespeler van
het stadion te worden. Wethouder Horstman ziet het wel zitten
om het stadion door zowel de Boys als Sportclub te laten
bespelen.
Als de Boys in 1955 degraderen wordt hun onderhandelings
positie nog slechter. Eind 1955 doet de gemeente Sportclub
het voorstel medebespeler te worden van het stadion,
terwijl men kan verhuizen naar het
Diekman complex, waar men 3 extra
velden en kleedkamers kan krijgen.
Nog dezelfde maand gaat Sportclub
akkoord middels een brief waarin
het echter spreekt over bespeler in plaats van mede-
bespeler.
Achterliggende gedachte is de overgang naar het
betaalde voetbal waarbij Sportclub in de eredivisie terecht zal komen en een goed
veld moet hebben voor haar thuiswedstrijden.
Rigtersbleek tekent bezwaar aan tegen het bespelen van het Diekman door
2 verenigingen, omdat zij dan bij elke thuiswedstrijd concurrentie zal
hebben van een 2e wedstrijd binnen Enschede.
De gemeente voert als tegen argument aan, dat Sportclub eredivisie zal spelen,
terwijl Rigtersbleek 1e klasse en Enschedese Boys 2e klasse zullen spelen, en
dus beide last hebben van Sportclub.
Het zou voor Rigtersbleek beter zijn met de Boys te concurreren dan het tegen
Sportclub op te moeten nemen. ook heeft men het idee 2 wedstrijden op èèn dag
plaats te laten vinden.
De KNVB gaat echter niet akkoord met beide
ideeën, waarna de gemeente de onderhandelingen
met de Boys stop zetten. Uiteindelijk wordt het
dus Sportclub dat naar het "Erve Dieckman" gaat,
terwijl de Boys verhuizen van het Volkspark naar
het Van Heekspark, de oude locatie van Sportclub.
De openingswedstrijd van het stadion gaat tussen
Sportclub Enschede en Preussen Munster.
Sportclub wint door goals van Abe Lenstra en
2x Moddejonge met 3-0.
Van 1954 tot 1959 behaalt Sportclub behoorlijke successen,
in 1958 gaat de landstitel pas na een beslissingswedstrijd
verloren aan DOS.
In de jaren '60 gaat het langzaam bergafwaarts met Sportclub,
door financiële problemen moeten de sterspelers verkocht
worden. Toch blijven de resultaten alleszins redelijk.
In 1961 wordt er al voorzichtig gesproken over een
fusie tussen Sportclub en Boys, maar door de
historie en de rivaliteit, o.a. vanwege de
toewijzing van het Diekman stadion, wordt dit idee
direct van de hand gewezen.
Toch is er op bestuurlijk niveau al wel eens
gesproken over de mogelijkheden, samen, maar ook in
combinatie met Rigtersbleek, Heracles en Tubantia.
Vanaf 1962 heeft Sportclub een jaarlijks stijgend exploitatie
tekort, terwijl het bij de Boys niet veel beter gaat.
De gemeente lijkt bereid te helpen, maar eigenlijk alleen aan
een nieuwe fusieclub, danwel aan de club die voor de fusie is
of in elk geval die club die in het gemeentelijk stadion speelt.
Kortom, Sportclub Enschede.
Sportclub krijgt een lening onder de voorwaarde dat aan
fusiebesprekingen wordt deelgenomen. Men probeert het slim
te spelen, door tal van voor Sportclub gunstige eisen te stellen
hoopt men dat Boys zal afhaken, zodat de gemeentelijke steun bij
Sportclub terecht zal komen.
Begin Mei zet Sportclub haar eisen op papier, de meest opvallende:
1) Oprichting van een nieuwe semi-profvereniging, spelende onder de naam
Voetbal Vereniging Enschede.
2) Het bestuur van de nieuwe vereniging zal bestaan uit maximaal 9 personen,
t.w. 5 personen aangewezen door Sportclub, 4 door de Boys.
Door dit bestuur zullen hoogstens 6 personen als commissieleden
worden aangewezen.
3) De voorzitter van de nieuwe vereniging zal een der vijf door sportclub
aangewezen personen zijn.
4) Het tenue van de nieuwe vereniging zal bestaan uit rood shirt en
witte broek, eventueel met een stadswapen op zwartgroen front.
Sportclub eist voor 28 mei een antwoord, anders zal met aannemen dat
Boys geen fusie aan willen gaan en dan zal dat in de toekomst ook niet meer
tot de mogelijkheden behoren.
Het bestuur van de Boys beklaagt zich bij de gemeente, maar komt uiteindelijk
wel met een tegenvoorstel, waarin de Boys proberen de onderhandelingen
te rekken.
Uiteindelijk komt men overeen een coördinatiecommissie op te richten,
bestaande uit 3 leden van Sportclub, 3 leden van Boys en 3 afgevaardigden
van de gemeente met daarbij een neutrale voorzitter.
In de eerste vergadering lukt het al overeenstemming te krijgen over het
aantal bestuursleden, 4 om 4 met een neutrale voorzitter.
In de derde vergadering, op 11 februari 1965 wordt besloten dat de naam
van de nieuwe vereniging F.C. Twente '65 zal zijn. De gemeente is hier niet
echt gelukkig mee, de naam Enschede ontbreekt, maar de nieuwe naam laat wel
de mogelijkheid open alsnog andere verenigingen zoals Heracles of Tubantia
aan de fusie toe te voegen.
Een ander probleem is de waarde van de selecties. Beide verenigingen proberen
het uiterste te halen, maar zakken terug van Fl. 1.225.000,-- voor Sportclub
om Fl. 465.000,00 voor de Boys terug naar respectievelijk
Fl. 625.000 en Fl. 250.000.
Maandag 13 April 1965 zullen de leden van beide
verenigingen stemmen over het accepteren danwel
afwijzen van de fusie. Enschedese Boys, dat bijeen
komt in restaurant "Vrieler"is als eerste klaar.
Rond middernacht wordt er door de 384 stem-
gerechtigde leden gestemd. De stembiljetten blijven
in de bussen totdat de uitslag bij Sportclub bekend
is.
De vergadering bij Sportclub, gehouden in het
Parkhotel, verloopt een
stuk emotioneler. Er zijn slechts 167
stemgerechtigde leden op komen dagen en er
wordt heftig gediscussieerd en gezocht naar
alternatieven. Rond half een wordt er dan toch
gestemd. De uitslag bij sportclub is 97 voor,
68 tegen en 2 geen mening.
Dan worden de bussen bij de Boys geopend. Ook hier
is de uitslag positief, 227 voor, 146 tegen,
9 onthoudingen en 2 ongeldig.
Dit betekent de start van de stichting F.C. Twente '65. Toch is nog niet
alles rond. Op een buitengewone ledenvergadering wordt er door Sportclub
opnieuw gestemd, dit keer over het terugtrekken uit de stichting,
55 voor, 43 tegen en 7 neutraal.
Het lijkt er op dat de Sportclub leden in eerste instantie voor hebben gestemd
er op hopend dat Boys "nee" zou stemmen, zodat de gemeentelijke financiële
steun bij Sportclub terecht zou komen.
Uiteindelijk wordt deze stemming terug gedraaid, F.C. Twente '65 ingeschreven
voor de eredivisie en gaan Sportclub en de Boys terug naar de 3e klasse amateurs.
Sportclub promoveert in het eerste seizoen, het jaar erop weer, zodat men terug
is op het hoogste (amateur) niveau. In tegenstelling tot de Boys zal Sportclub
ook in de jaren daarna een zeer belangrijke rol op amateur niveau gaan spelen.
De eerste wedstrijd van F.C. Twente is op 3 Augustus 1965
in Kiel tegen Holstein Kiel. Het wordt het 3-3, de eerste
Twente goal komt op naam van Johan Plageman.
De openingswedstrijd van het seizoen is thuis tegen
Telstar, dat als fusieclub als voorbeeld diende voor
FC Twente, de uitslag is 1-1.
De ploeg bestaat uit:
Warringa, Vondeling, Hoomans,
Ter Beek, De Vries, Plageman, Kohn, ten Donkelaar
(allen voorheen Sportclub) Höher (ex VFL Bochum),
Ter Mors (ex Go Ahead) en Bulatovic (de enige
Boys speler).
Aan het einde van het seizoen staat Twente op
de 11e plaats, een duidelijke tegenvaller.
De trainers Donenfeld en Robinson moeten
dan ook vertrekken. Hun opvolgers Rijvers
en van Miltenburg voeren een drastische verjonging door.
Eind '66 blijkt de situatie echter verslechterd. Bestuurslid Olijve weet de
ontstane financiële problemen creatief op te lossen, in plaats van spelers
te verkopen zorgt hij dat OFK Belgrado speler Samardzic naar Twente komt.
Deze Joegoslavische international ontpopt zich als sterspeler en
publiekslieveling, waardoor de toeschouwersaantallen toenemen.
Uiteindelijk vertrekt hij in Juli 1967 naar Feyenoord, maar wel tegen een
vergoeding van ruim een half miljoen plus Kick van der Vall, voor die tijden
een gigantisch bedrag.
In de jaren die volgen groeit
Twente langzaam maar zeker uit
tot een serieuze concurrent
van Ajax en Feyenoord, met als
hoogtepunt de historische 5-1
thuisoverwinning op Ajax in
November 1968 en een 3e plaats
aan het eind van dat seizoen.
Rond die tijd ook is het
voorzitter Hilbrink die het
spel hard speelt. Hij wil af
van de schuld aan Sportclub,
Boys en de gemeente.
Door het via de krant te spelen en te dreigen dat de beste spelers
verkocht moeten worden om uit de schulden te raken weet hij te
bewerkstelligen dat de schulden afgelost kunnen worden door ineens een
aanzienlijk lager bedrag te betalen dan de totale vorderingen.
Dit in combinatie met de aankoop van een aantal nieuwe spelers is het
begin van een periode van grote sportieve successen.
In 1969 speelt Twente voor het eerst Europees, het Franse Rouan is over
2 wedstrijden te sterk. In de competitie wordt Twente 4e en plaatst zich
opnieuw voor de Jaarbeursstedenbeker.
Ditmaal reikt men tot aan de kwartfinale, hierin wordt Twente uitgeschakeld
door Juventus. Uit verliest men met 2-0, thuis staat die stand na 90 minuten
weer op het scorebord, maar in de verlenging trekt Juventus de wedstrijd
via countervoetbal naar zich toe.
In '71/'72 en '72/'73 wordt Twente 2 keer 3e en speelt dus opnieuw Europees.
In seizoen '72/'73 wordt de halve finale van de UEFA-cup bereikt, maar is
Twente niet opgewassen tegen het veel ervarener Borussia Mönchengladbach.
Het seizoen er op is Ipswich Town in de 3e ronde te sterk. In de competitie
wordt net naast de titel gegrepen. In de laatste wedstrijd wordt met 3-2
van de latere kampioen Feyenoord verloren en rest Twente slechts de 2e plaats.
In de 2 seizoenen die volgen is er een 4e plaats, maar in seizoen 74/75 is
er wel het absolute hoogtepunt op Europees niveau.
Na eerst Ipswich Town, RWDM, Dukla Praag en Velez Mostar uitgeschakeld te
hebben is Juventus opnieuw de tegenstander.
Nadat Twente de Italianen in Enschede wegspeelt en met 3-1 wint wordt er
ook in Turijn gewonnen en zo wordt de finale van de UEFA-cup bereikt.
De tegenstander is Borussia Mönchengladbach, na Ipswich
en Juventus opnieuw een oude bekende.
In Gladbach blijft het 0-0, waarna bijna niemand er meer aan
twijfelt dat Twente de UEFA-cup zal gaan winnen. Maar het
loopt anders, binnen 10 minuten staat het 0-2 voor Gladbach,
uiteindelijk wordt Twente weg-gecounterd tot 1-5 en staat het
met lege handen.
In hetzelfde seizoen wordt de bekerfinale verloren tegen
Den Haag, zodat Twente net als het jaar ervoor, waarin het 2e
werd, na lange tijd zicht te hebben gehad op het kampioenschap,
weer met lege handen staat.
Seizoen 76/77 valt wat de competitie betreft erg
tegen, slechts een 9e plaats, dit wordt echter
ruimschoots goedgemaakt doordat opnieuw de beker
finale bereikt wordt, ditmaal is PEC Zwolle
de tegenstander.
Na 90 minuten is de stand nog 0-0, maar in de
verlenging weet Twente 3x te scoren, waarbij
vooral de 1e goal, door Epi Drost van zo'n
40 meter in de kruising geschoten, bijzonder
fraai is.
In de jaren die volgen zakt Twente langzaam wat terug, in 1979 wordt
nog wel de bekerfinale bereikt, en in de replay verloren tegen Ajax,
maar het is duidelijk dat het einde van een succesvol tijdperk nadert.
Twente is, door het ontbreken van Europees voetbal, niet in staat
de beste spelers te behouden, de vervangers zijn van mindere kwaliteit
en zo zakt de club langzaam terug op de ranglijst.
In seizoen '82/'83 wordt dat de club fataal, het hele seizoen speelt
Twente onderin, maar er wordt constant gedacht dat men niet zal degraderen,
want zoiets overkomt Twente niet.
De waarheid is anders, ondanks winst in de laatste wedstrijd degradeert
Twente, voor het eerst sinds 1916 heeft Enschede geen club meer op het
hoogste niveau.
Het volgende seizoen verloopt succesvol, hoewel Twente, ondanks dat het
het beste voetbal speelt, geen kampioen wordt, slaagt het er wel in
te promoveren, zodat de degradatie in een jaar weer goed is gemaakt.
In de jaren die volgen klimt Twente langzaam weer op, met tussen 88
en 90 3x een derde plaats als resultaat. In 1989 is het dan weer zo ver,
Twente speelt voor het eerst in bijna 10 jaar weer Europees.
Helaas blijft het tegen Club Brugge, net als het seizoen daarna tegen
Bayer Leverkussen bij slechts een ronde.
In de jaren die volgen zakt Twente een beetje terug, maar blijft
een vaste plaats in de subtop houden, dit levert in 1993 middels
een 5e plaats wederom Europees voetbal op, ditmaal is Bayern Munchen
de tegenstander, maar door twee nederlagen blijft het wederom bij
slechts een ronde.
In 1994 wordt Twente opnieuw 5e, en Europees gezien komt het tegen
Kispest Honved uit Hongarije net te kort voor de 2e ronde. 1995 en 1996
zijn wat mindere jaren, maar na de komst van de Duitser Hans Meyer wordt
er weer een goed elftal neergezet.
In 1997 levert dit, naast goed voetbal, een prima 3e plaats op, waarbij
Twente tot enkele speelronden voor het einde zelfs nog zicht heeft op
de landstitel.
De uiteindelijke 3e plaats is ruim voldoende om zich te plaatsen voor
de UEFA-cup.
Hoewel de thuiswedstrijd in de 1e
ronde tegen Lillestrom nog met
0-1 verloren gaat worden de rollen
in Oslo omgedraaid.
In een geweldige slotfase is het
Twente dat na op 0-1 te zijn gekomen
in de laatste minuten eerst een
penalty tegen krijgt, er vervolgens
in de blessuretijd er een mee.
Het is Jan van Halst die de kans
benut en zo plaatst Twente zich
eindelijk weer eens voor de
2e ronde.
Hierin wordt AGF Arhus opzij gezet
en uiteindelijk is het Auxerre dat
Twente in de 3e ronde een halt
toeroept.
In hetzelfde jaar bereikt Twente ook
nog de halve finale van de beker,
waarin het, dankzij de nodige hulp
van de scheidsrechter, uit bij PSV
met 2-1 verliest.
Wel speelt Twente nog een extra wedstrijd tegen Heerenveen, die de
winnaar alsnog Europees voetbal op zal leveren. Deze wedstrijd gaat
met 3-1 verloren, en is eigenlijk het einde van een goede periode.
In datzelfde seizoen neemt FC Twente
ook afscheid van het Diekman stadion
Wat mogelijkheden en comfort betreft
is het stadion achterhaald.
Om mee te kunnen blijven doen om een
plaats in de sub-top en om de
supporters wat betere omstandigheden
te bieden is een nieuw stadion hard
nodig.
Al halverwege de jaren '80 is er
over gesproken, maar pas in 1997
wordt er begonnen aan de bouw van
het Arke stadion, dat aan de rand van Enschede, op het Business & Science Park,
tegenover de Universiteit Twente, zal verschijnen.
De kosten van het stadion waren 33 miljoen
gulden. De fundering van het Arke stadion is zo geconstrueerd,
dat er in de toekomst een tweede ring opgezet kan worden. De capaciteit zou dan
uitkomen op 22.000 tot 23.000 mensen.
Meer informatie over het Arke Stadion vind je hier.
De openingswedstrijd van het nieuwe stadion is tevens de laatste
wedstrijd van het seizoen, er wordt met 3-0 van PSV gewonnen,
waarbij Chris de Witte de eerste goal in het Arke stadion scoort.
Tijdens seizoen 1999/2000 heeft Twente lange tijd zicht op Europees
voetbal, maar door slechtere resultaten na de winterstop komt het
uiteindelijk op de laatste wedstrijd aan.
Uit bij Feyenoord dient Twente te winnen,
uiteindelijk wordt het 1-1, mede omdat de spelers
en supporters duidelijk met hun gedachten bij de
vuurwerkramp zijn, waarbij een dag eerder 22
mensen om het leven zijn gekomen.
Twente speelt de wedstrijd, die deze dag nooit
gespeeld had mogen worden op last van de KNVB.
In seizoen 1999/2000 en 2000/2001 worden de resultaten langzaam minder,
de selectie wordt langzaam ouder en de echte top spelers uit het verleden
ontbreken. Toch slaagt trainer Rutten er in om nog een keer een geweldige
prestatie met het team neer te zetten.
Daar waar de resultaten in de competitie ronduit tegenvallen is het de beker
waar de ploeg een fantastische prestatie neerzet.
Na de poule wedstrijden wordt achtereenvolgens gewonnen van Elinkwijk,
Achilles'94, Fortuna Sittard, FC Zwolle en Vitesse, zodat Twente voor
het eerst sinds 1979 weer de bekerfinale bereikt.
Hoewel PSV de duidelijke favoriet is, staat heel Twente al weken van
te voren op zijn kop. De kaartverkoop kent geen grenzen, waar 25.000
kaarten al een record lijken te zijn is dit pas het begin en
gaan uiteindelijk meer dan 35.000 supporters op weg naar de Kuip.
Trainer Rutten weet de spelers uitstekend te motiveren
o.a. met beelden van al die duizenden mensen onderweg
naar Rotterdam. Al voor de wedstrijd slaat de vonk
over van de knal rode tribunes naar de spelersgroep.
De spelers krijgen iets onverzetterlijks, alsof ze
beseffen dat dit niet alleen een hele belangrijke dag
is in de geschiedenis van de club, maar voor de meeste
ook het hoogtepunt in hun voetbal carrière.
In een meer spannende dan goede wedstrijd is het na
90 minuten nog altijd 0-0, tijdens de verlenging staan beide teams
bol van de spanning en is van goed voetbal al helemaal geen sprake
meer, toch krijgen beide ploegen kansen, maar ook aan het einde van
de verlenging staat het nog altijd 0-0, zodat penalty's de
beslissing zullen moeten brengen.
Als Vennegoor de eerste penalty mist worden de
Twente supporters, die de hele wedstrijd zeer
luidruchtig aanwezig zijn geweest, stil, zal
Twente dan weer, zoals zo vaak in het verleden,
naast de prijs grijpen?
PSV'er Hofland benut zijn penalty, net als Scott Booth, en
Van Nistelrooij,maar wanneer Jeroen Heubach mist,
ziet de situatie er hopeloos uit voor Twente.
Als Van Bommel scoort lijkt de rest van de penalty serie slechts een
formaliteit. Hoewel de benutte penalty van Andrè Karnebeek nog met licht
gejuich wordt ontvangen, is het duidelijk dat PSV de beker zal gaan winnen.
De ploeg heeft immers nog 2 penalty's te gaan, waarvan er slechts een benut
hoeft te worden.
PSV'er John de Jong weet dat hij de wedstrijd kan beslissen en gaat ten onder
aan de druk, het is keeper Boschker die met een prima redding de penalty stopt.
Vervolgens is het Polak die de bal koel binnenschiet maar PSV rest nog een
penalty.
Keeper Waterreus is vast besloten de held van de dag te worden, door zelf
de 5e penalty te nemen. Maar opnieuw is het Boschker, die ditmaal met wat geluk
de bal weet te stoppen. Het is alsof de Kuip ontploft, Twente leeft weer!
Dennis Hulshoff schiet zijn penalty kalm langs de zwaar aangeslagen Waterreus
en plotseling ligt de druk bij PSV. Jonas Kolka, de anders altijd kalme Fin
moet de penalty benutten, om zo PSV in de race te houden.
Maar het is opnieuw Sander Boschker, die zijn 3e penalty
op rij stopt en zo er persoonlijk voor zorgt dat de beker
na 24 jaar weer naar Enschede gaat.
Na de gestopte penalty is de ontlading bij zowel de
spelers als de supporters groot en het begin van
een reusachtig feest dat de gehele nacht en
volgende dag doorgaat.
Hoewel Twente het seizoen er na wederom Europees speelt vallen de prestaties
tegen, er wordt nog wel gewonnen van Polonia Warschau, maar Grasshopper Zurich
is in de 2e ronde een te groot obstakel. Ook in de
competitie zijn de resultaten slecht en in de beker
zet de ploeg zichzelf voor gek door door het 2e
van Ajax uitgeschakeld te worden.
In de loop van dit seizoen wordt het nieuwe
trainingscomplex, bij het FBK-stadion in Hengelo
geopend.
Ook wordt de er een samenwerkingsverband
met Heracles Almelo afgesloten, om ze de Twentse
jeugdopleiding beter te structuren en gerichter te kunnen
scouten.
FC Twente is nu een subtopper. Laten we hopen dat er snel weer Europees voetbal komt!
Afkomstig van Munnink.net |
||

Hercules ontstond uit een groep jongens
die regelmatig zondag's voetbalden aan
de rand van Enschede, in het begin
redelijk ongeorganiseerd, maar vanaf
1898 kwam er wat meer structuur in de
straatclub, die haar naam dankt aan
het merk van de eerste bal waarmee
men speelde, Hercules.
In 1900 besloot men zich officieel aan
te melden bij de T.V.B.
(Twentse Voetbal Bond) en daarmee
begon de club ook in de competitie te
spelen. De resultaten mochten er zijn,
tussen 1900 en 1910 behaalde Hercules,
met uitzondering van 1906/1907 altijd een plaats bij de beste 4, waarbij
men in 1903 promoveerde naar de N.V.B. (Nederlandse Voetbal Bond).
Hoewel er dus sportief gezien genoeg successen waren, was er toch reden
voor zorgen, er was namelijk weinig doorstroom van jeugdspelers en ook
een goed oefenveld ontbrak. Daarom werd gesproken met De Tubanters over
een fusie, maar dit werd door de ledenvergadering hiervan afgewezen.
Hierop werd Phenix benaderd. Phenix was
afkomstig uit Enschede-oost en eigenlijk
van vergelijkbare sterkte.
Van 1907 tot 1909 speelde men in dezelfde
klasse van de N.V.B. Probleem bij Phenix
was gebrek aan financiële middelen,
terwijl men juist wel spelers en veld had,
de 2 clubs vulden elkaar dus perfect aan.
De fusieclub, ontstaan op 19 Augustus 1910
kreeg de naam Sportclub Enschede, de
clubkleuren werden zwart-wit. De eerste 2
seizoenen waren geen succes, maar in 1913
lukt het Sportclub kampioen te worden.
Hoewel Sportclub in 1915 al kampioen wordt volgt
er geen promotie. Vanwege de massale mobilisatie als gevolg van de eerste
wereldoorlog is er een nood competitie, zonder promotie/degradatie regeling.
In 1916 is het dan wel zover, Sportclub promoveert naar de eerste klasse
N.V.B. destijds het hoogste niveau. In de eigen klasse eindigt men als
eerste, 1 punt voor latere fusie partner Enschedese Boys.
In dit jaar vonden ook de eerste vijandigheden
tussen de twee verenigingen plaats, het was
gewoonte om wedstrijden uit te stellen wanneer
deze samenvielen met een thuiswedstrijd van PW,
samen met de Tubanters de andere N.V.B.
verenigingen uit Enschede.
Dit om te voorkomen dat men de recette af
moest staan, omdat P.W. eigenaar was van beide
naast elkaar gelegen velden en bij het hek niet
gecontroleerd kon worden of mensen kwamen om P.W. te zien spelen, danwel naar
het andere veld gingen, waar Sportclub of Boys haar thuiswedstrijd had.
Bij de Boys wist men dat enkele goede spelers van Sportclub niet mee
zouden kunnen doen, omdat zij op militaire oefening waren.
Daarom drong men aan op het doorgaan van de wedstrijd, op een veld
van Sportclub op "het Sprakel".
Uiteindelijk kwam het niet zo ver omdat op de dag van de wedstrijd bleek
dat dit veld vol water stond, hoe dit precies kon gebeuren is altijd
onbekend gebleven, maar wat wel bekend is, is dat er een grote tankwagen met
water aan te pas kwam!
Na elk jaar op het hoogste niveau te hebben
gespeeld, is het in 1926 zo ver, Sportclub
wordt onder begeleiding van zo'n 1.000
supporters in Maastricht landskampioen.
Na eerst kampioen van de 1e klasse-oost te
zijn geworden, verslaat men in de
kampioenscompetitie Be Quick Groningen,
Feyenoord, Stormvogels en MVV.
Sportclub speelt van 1916 tot 1943 in de hoogste
klasse, in 1943 wordende regionale divisies
samengevoegd, wat in 1950 weer ongedaan wordt
gemaakt door de clubs te splitsen in Noord-
en Zuid Nederland.
In 1947 is voor het eerst sprake van uitbreiding
en modernisering van de sport accommodaties in
Enschede. 2 Jaar later worden de eerste plannen
voor de bouw van een zwembad, stadion en
bijbehorende velden op "Erve Dieckman" gelanceerd.
De meeste verenigingen in Enschede zien meer in
het uitbreiden van het aantal
velden. Sportclub bijvoorbeeld
wil graag een verbetering van
haar veld in het Van Heek park, met daarbij aanleg van een
sintelbaan.
In feite is Enschedese Boys de enige vereniging die in
aanmerking komt voor een geheel nieuw terrein, dit
vanwege de gesteldheid van het Boys terrein in het Volkspark.
Op 13 April 1953 wordt toch besloten het "Erve Dieckman" door te voeren,
naar een plan van de heren Sluijter en Korpershoek van de Dienst
Openbare Werken.
Op 12 November 1953 wordt begonnen, de bouwtijd zal 2 jaar zijn, de kosten
zullen oplopen tot 3 miljoen.
Het lijkt het meest waarschijnlijk
dat Sportclub de bespeler van het
stadion zal worden, maar toch gaat
de gemeente in gesprek met de Boys.
In 1949 is namelijk beide gevraagd
of er belangstelling is om bij
eventuele aanleg van een sportpark
in Enschede Zuid de bespeler te worden,
hierop is alleen door de Boys positief antwoord gegeven.
Toch verlopen de onderhandelingen niet goed, door de opkomst
van het betaalde voetbal lijken ook De Twentse Profs, tot
dan toe spelend in Veldwijk,Hengelo (OV) een kandidaat om in
het stadion te gaan spelen.
Ook heeft de gemeenteraad het idee dat de Boys niet in staat
zullen zijn de huur te betalen, terwijl men ook vreest dat
de toeschouwersaantallen tegen zullen vallen.
Door Wethouder Horstman wordt het idee voorgesteld de 3
eersteklassers: Sportclub, Boys en Rigtersbleek te laten
fuseren tot een soort FC Enschede en deze dan de bespeler
van het stadion te maken.
In Januari 1955 wordt door het bestuur van Sportclub
"informatief" geïnformeerd naar de kosten om bespeler van
het stadion te worden. Wethouder Horstman ziet het wel zitten
om het stadion door zowel de Boys als Sportclub te laten
bespelen.
Als de Boys in 1955 degraderen wordt hun onderhandelings
positie nog slechter. Eind 1955 doet de gemeente Sportclub
het voorstel medebespeler te worden van het stadion,
terwijl men kan verhuizen naar het
Diekman complex, waar men 3 extra
velden en kleedkamers kan krijgen.
Nog dezelfde maand gaat Sportclub
akkoord middels een brief waarin
het echter spreekt over bespeler in plaats van mede-
bespeler.
Achterliggende gedachte is de overgang naar het
betaalde voetbal waarbij Sportclub in de eredivisie terecht zal komen en een goed
veld moet hebben voor haar thuiswedstrijden.
Rigtersbleek tekent bezwaar aan tegen het bespelen van het Diekman door
2 verenigingen, omdat zij dan bij elke thuiswedstrijd concurrentie zal
hebben van een 2e wedstrijd binnen Enschede.
De gemeente voert als tegen argument aan, dat Sportclub eredivisie zal spelen,
terwijl Rigtersbleek 1e klasse en Enschedese Boys 2e klasse zullen spelen, en
dus beide last hebben van Sportclub.
Het zou voor Rigtersbleek beter zijn met de Boys te concurreren dan het tegen
Sportclub op te moeten nemen. ook heeft men het idee 2 wedstrijden op èèn dag
plaats te laten vinden.
De KNVB gaat echter niet akkoord met beide
ideeën, waarna de gemeente de onderhandelingen
met de Boys stop zetten. Uiteindelijk wordt het
dus Sportclub dat naar het "Erve Dieckman" gaat,
terwijl de Boys verhuizen van het Volkspark naar
het Van Heekspark, de oude locatie van Sportclub.
De openingswedstrijd van het stadion gaat tussen
Sportclub Enschede en Preussen Munster.
Sportclub wint door goals van Abe Lenstra en
2x Moddejonge met 3-0.
Van 1954 tot 1959 behaalt Sportclub behoorlijke successen,
in 1958 gaat de landstitel pas na een beslissingswedstrijd
verloren aan DOS.
In de jaren '60 gaat het langzaam bergafwaarts met Sportclub,
door financiële problemen moeten de sterspelers verkocht
worden. Toch blijven de resultaten alleszins redelijk.
In 1961 wordt er al voorzichtig gesproken over een
fusie tussen Sportclub en Boys, maar door de
historie en de rivaliteit, o.a. vanwege de
toewijzing van het Diekman stadion, wordt dit idee
direct van de hand gewezen.
Toch is er op bestuurlijk niveau al wel eens
gesproken over de mogelijkheden, samen, maar ook in
combinatie met Rigtersbleek, Heracles en Tubantia.
Vanaf 1962 heeft Sportclub een jaarlijks stijgend exploitatie
tekort, terwijl het bij de Boys niet veel beter gaat.
De gemeente lijkt bereid te helpen, maar eigenlijk alleen aan
een nieuwe fusieclub, danwel aan de club die voor de fusie is
of in elk geval die club die in het gemeentelijk stadion speelt.
Kortom, Sportclub Enschede.
Sportclub krijgt een lening onder de voorwaarde dat aan
fusiebesprekingen wordt deelgenomen. Men probeert het slim
te spelen, door tal van voor Sportclub gunstige eisen te stellen
hoopt men dat Boys zal afhaken, zodat de gemeentelijke steun bij
Sportclub terecht zal komen.
Begin Mei zet Sportclub haar eisen op papier, de meest opvallende:
1) Oprichting van een nieuwe semi-profvereniging, spelende onder de naam
Voetbal Vereniging Enschede.
2) Het bestuur van de nieuwe vereniging zal bestaan uit maximaal 9 personen,
t.w. 5 personen aangewezen door Sportclub, 4 door de Boys.
Door dit bestuur zullen hoogstens 6 personen als commissieleden
worden aangewezen.
3) De voorzitter van de nieuwe vereniging zal een der vijf door sportclub
aangewezen personen zijn.
4) Het tenue van de nieuwe vereniging zal bestaan uit rood shirt en
witte broek, eventueel met een stadswapen op zwartgroen front.
Sportclub eist voor 28 mei een antwoord, anders zal met aannemen dat
Boys geen fusie aan willen gaan en dan zal dat in de toekomst ook niet meer
tot de mogelijkheden behoren.
Het bestuur van de Boys beklaagt zich bij de gemeente, maar komt uiteindelijk
wel met een tegenvoorstel, waarin de Boys proberen de onderhandelingen
te rekken.
Uiteindelijk komt men overeen een coördinatiecommissie op te richten,
bestaande uit 3 leden van Sportclub, 3 leden van Boys en 3 afgevaardigden
van de gemeente met daarbij een neutrale voorzitter.
In de eerste vergadering lukt het al overeenstemming te krijgen over het
aantal bestuursleden, 4 om 4 met een neutrale voorzitter.
In de derde vergadering, op 11 februari 1965 wordt besloten dat de naam
van de nieuwe vereniging F.C. Twente '65 zal zijn. De gemeente is hier niet
echt gelukkig mee, de naam Enschede ontbreekt, maar de nieuwe naam laat wel
de mogelijkheid open alsnog andere verenigingen zoals Heracles of Tubantia
aan de fusie toe te voegen.
Een ander probleem is de waarde van de selecties. Beide verenigingen proberen
het uiterste te halen, maar zakken terug van Fl. 1.225.000,-- voor Sportclub
om Fl. 465.000,00 voor de Boys terug naar respectievelijk
Fl. 625.000 en Fl. 250.000.
Maandag 13 April 1965 zullen de leden van beide
verenigingen stemmen over het accepteren danwel
afwijzen van de fusie. Enschedese Boys, dat bijeen
komt in restaurant "Vrieler"is als eerste klaar.
Rond middernacht wordt er door de 384 stem-
gerechtigde leden gestemd. De stembiljetten blijven
in de bussen totdat de uitslag bij Sportclub bekend
is.
De vergadering bij Sportclub, gehouden in het
Parkhotel, verloopt een
stuk emotioneler. Er zijn slechts 167
stemgerechtigde leden op komen dagen en er
wordt heftig gediscussieerd en gezocht naar
alternatieven. Rond half een wordt er dan toch
gestemd. De uitslag bij sportclub is 97 voor,
68 tegen en 2 geen mening.
Dan worden de bussen bij de Boys geopend. Ook hier
is de uitslag positief, 227 voor, 146 tegen,
9 onthoudingen en 2 ongeldig.
Dit betekent de start van de stichting F.C. Twente '65. Toch is nog niet
alles rond. Op een buitengewone ledenvergadering wordt er door Sportclub
opnieuw gestemd, dit keer over het terugtrekken uit de stichting,
55 voor, 43 tegen en 7 neutraal.
Het lijkt er op dat de Sportclub leden in eerste instantie voor hebben gestemd
er op hopend dat Boys "nee" zou stemmen, zodat de gemeentelijke financiële
steun bij Sportclub terecht zou komen.
Uiteindelijk wordt deze stemming terug gedraaid, F.C. Twente '65 ingeschreven
voor de eredivisie en gaan Sportclub en de Boys terug naar de 3e klasse amateurs.
Sportclub promoveert in het eerste seizoen, het jaar erop weer, zodat men terug
is op het hoogste (amateur) niveau. In tegenstelling tot de Boys zal Sportclub
ook in de jaren daarna een zeer belangrijke rol op amateur niveau gaan spelen.
De eerste wedstrijd van F.C. Twente is op 3 Augustus 1965
in Kiel tegen Holstein Kiel. Het wordt het 3-3, de eerste
Twente goal komt op naam van Johan Plageman.
De openingswedstrijd van het seizoen is thuis tegen
Telstar, dat als fusieclub als voorbeeld diende voor
FC Twente, de uitslag is 1-1.
De ploeg bestaat uit:
Warringa, Vondeling, Hoomans,
Ter Beek, De Vries, Plageman, Kohn, ten Donkelaar
(allen voorheen Sportclub) Höher (ex VFL Bochum),
Ter Mors (ex Go Ahead) en Bulatovic (de enige
Boys speler).
Aan het einde van het seizoen staat Twente op
de 11e plaats, een duidelijke tegenvaller.
De trainers Donenfeld en Robinson moeten
dan ook vertrekken. Hun opvolgers Rijvers
en van Miltenburg voeren een drastische verjonging door.
Eind '66 blijkt de situatie echter verslechterd. Bestuurslid Olijve weet de
ontstane financiële problemen creatief op te lossen, in plaats van spelers
te verkopen zorgt hij dat OFK Belgrado speler Samardzic naar Twente komt.
Deze Joegoslavische international ontpopt zich als sterspeler en
publiekslieveling, waardoor de toeschouwersaantallen toenemen.
Uiteindelijk vertrekt hij in Juli 1967 naar Feyenoord, maar wel tegen een
vergoeding van ruim een half miljoen plus Kick van der Vall, voor die tijden
een gigantisch bedrag.
In de jaren die volgen groeit
Twente langzaam maar zeker uit
tot een serieuze concurrent
van Ajax en Feyenoord, met als
hoogtepunt de historische 5-1
thuisoverwinning op Ajax in
November 1968 en een 3e plaats
aan het eind van dat seizoen.
Rond die tijd ook is het
voorzitter Hilbrink die het
spel hard speelt. Hij wil af
van de schuld aan Sportclub,
Boys en de gemeente.
Door het via de krant te spelen en te dreigen dat de beste spelers
verkocht moeten worden om uit de schulden te raken weet hij te
bewerkstelligen dat de schulden afgelost kunnen worden door ineens een
aanzienlijk lager bedrag te betalen dan de totale vorderingen.
Dit in combinatie met de aankoop van een aantal nieuwe spelers is het
begin van een periode van grote sportieve successen.
In 1969 speelt Twente voor het eerst Europees, het Franse Rouan is over
2 wedstrijden te sterk. In de competitie wordt Twente 4e en plaatst zich
opnieuw voor de Jaarbeursstedenbeker.
Ditmaal reikt men tot aan de kwartfinale, hierin wordt Twente uitgeschakeld
door Juventus. Uit verliest men met 2-0, thuis staat die stand na 90 minuten
weer op het scorebord, maar in de verlenging trekt Juventus de wedstrijd
via countervoetbal naar zich toe.
In '71/'72 en '72/'73 wordt Twente 2 keer 3e en speelt dus opnieuw Europees.
In seizoen '72/'73 wordt de halve finale van de UEFA-cup bereikt, maar is
Twente niet opgewassen tegen het veel ervarener Borussia Mönchengladbach.
Het seizoen er op is Ipswich Town in de 3e ronde te sterk. In de competitie
wordt net naast de titel gegrepen. In de laatste wedstrijd wordt met 3-2
van de latere kampioen Feyenoord verloren en rest Twente slechts de 2e plaats.
In de 2 seizoenen die volgen is er een 4e plaats, maar in seizoen 74/75 is
er wel het absolute hoogtepunt op Europees niveau.
Na eerst Ipswich Town, RWDM, Dukla Praag en Velez Mostar uitgeschakeld te
hebben is Juventus opnieuw de tegenstander.
Nadat Twente de Italianen in Enschede wegspeelt en met 3-1 wint wordt er
ook in Turijn gewonnen en zo wordt de finale van de UEFA-cup bereikt.
De tegenstander is Borussia Mönchengladbach, na Ipswich
en Juventus opnieuw een oude bekende.
In Gladbach blijft het 0-0, waarna bijna niemand er meer aan
twijfelt dat Twente de UEFA-cup zal gaan winnen. Maar het
loopt anders, binnen 10 minuten staat het 0-2 voor Gladbach,
uiteindelijk wordt Twente weg-gecounterd tot 1-5 en staat het
met lege handen.
In hetzelfde seizoen wordt de bekerfinale verloren tegen
Den Haag, zodat Twente net als het jaar ervoor, waarin het 2e
werd, na lange tijd zicht te hebben gehad op het kampioenschap,
weer met lege handen staat.
Seizoen 76/77 valt wat de competitie betreft erg
tegen, slechts een 9e plaats, dit wordt echter
ruimschoots goedgemaakt doordat opnieuw de beker
finale bereikt wordt, ditmaal is PEC Zwolle
de tegenstander.
Na 90 minuten is de stand nog 0-0, maar in de
verlenging weet Twente 3x te scoren, waarbij
vooral de 1e goal, door Epi Drost van zo'n
40 meter in de kruising geschoten, bijzonder
fraai is.
In de jaren die volgen zakt Twente langzaam wat terug, in 1979 wordt
nog wel de bekerfinale bereikt, en in de replay verloren tegen Ajax,
maar het is duidelijk dat het einde van een succesvol tijdperk nadert.
Twente is, door het ontbreken van Europees voetbal, niet in staat
de beste spelers te behouden, de vervangers zijn van mindere kwaliteit
en zo zakt de club langzaam terug op de ranglijst.
In seizoen '82/'83 wordt dat de club fataal, het hele seizoen speelt
Twente onderin, maar er wordt constant gedacht dat men niet zal degraderen,
want zoiets overkomt Twente niet.
De waarheid is anders, ondanks winst in de laatste wedstrijd degradeert
Twente, voor het eerst sinds 1916 heeft Enschede geen club meer op het
hoogste niveau.
Het volgende seizoen verloopt succesvol, hoewel Twente, ondanks dat het
het beste voetbal speelt, geen kampioen wordt, slaagt het er wel in
te promoveren, zodat de degradatie in een jaar weer goed is gemaakt.
In de jaren die volgen klimt Twente langzaam weer op, met tussen 88
en 90 3x een derde plaats als resultaat. In 1989 is het dan weer zo ver,
Twente speelt voor het eerst in bijna 10 jaar weer Europees.
Helaas blijft het tegen Club Brugge, net als het seizoen daarna tegen
Bayer Leverkussen bij slechts een ronde.
In de jaren die volgen zakt Twente een beetje terug, maar blijft
een vaste plaats in de subtop houden, dit levert in 1993 middels
een 5e plaats wederom Europees voetbal op, ditmaal is Bayern Munchen
de tegenstander, maar door twee nederlagen blijft het wederom bij
slechts een ronde.
In 1994 wordt Twente opnieuw 5e, en Europees gezien komt het tegen
Kispest Honved uit Hongarije net te kort voor de 2e ronde. 1995 en 1996
zijn wat mindere jaren, maar na de komst van de Duitser Hans Meyer wordt
er weer een goed elftal neergezet.
In 1997 levert dit, naast goed voetbal, een prima 3e plaats op, waarbij
Twente tot enkele speelronden voor het einde zelfs nog zicht heeft op
de landstitel.
De uiteindelijke 3e plaats is ruim voldoende om zich te plaatsen voor
de UEFA-cup.
Hoewel de thuiswedstrijd in de 1e
ronde tegen Lillestrom nog met
0-1 verloren gaat worden de rollen
in Oslo omgedraaid.
In een geweldige slotfase is het
Twente dat na op 0-1 te zijn gekomen
in de laatste minuten eerst een
penalty tegen krijgt, er vervolgens
in de blessuretijd er een mee.
Het is Jan van Halst die de kans
benut en zo plaatst Twente zich
eindelijk weer eens voor de
2e ronde.
Hierin wordt AGF Arhus opzij gezet
en uiteindelijk is het Auxerre dat
Twente in de 3e ronde een halt
toeroept.
In hetzelfde jaar bereikt Twente ook
nog de halve finale van de beker,
waarin het, dankzij de nodige hulp
van de scheidsrechter, uit bij PSV
met 2-1 verliest.
Wel speelt Twente nog een extra wedstrijd tegen Heerenveen, die de
winnaar alsnog Europees voetbal op zal leveren. Deze wedstrijd gaat
met 3-1 verloren, en is eigenlijk het einde van een goede periode.
In datzelfde seizoen neemt FC Twente
ook afscheid van het Diekman stadion
Wat mogelijkheden en comfort betreft
is het stadion achterhaald.
Om mee te kunnen blijven doen om een
plaats in de sub-top en om de
supporters wat betere omstandigheden
te bieden is een nieuw stadion hard
nodig.
Al halverwege de jaren '80 is er
over gesproken, maar pas in 1997
wordt er begonnen aan de bouw van
het Arke stadion, dat aan de rand van Enschede, op het Business & Science Park,
tegenover de Universiteit Twente, zal verschijnen.
De kosten van het stadion waren 33 miljoen
gulden. De fundering van het Arke stadion is zo geconstrueerd,
dat er in de toekomst een tweede ring opgezet kan worden. De capaciteit zou dan
uitkomen op 22.000 tot 23.000 mensen.
Meer informatie over het Arke Stadion vind je
Maar het is opnieuw Sander Boschker, die zijn 3e penalty
op rij stopt en zo er persoonlijk voor zorgt dat de beker
na 24 jaar weer naar Enschede gaat.
Na de gestopte penalty is de ontlading bij zowel de
spelers als de supporters groot en het begin van
een reusachtig feest dat de gehele nacht en
volgende dag doorgaat.
Hoewel Twente het seizoen er na wederom Europees speelt vallen de prestaties
tegen, er wordt nog wel gewonnen van Polonia Warschau, maar Grasshopper Zurich
is in de 2e ronde een te groot obstakel. Ook in de
competitie zijn de resultaten slecht en in de beker
zet de ploeg zichzelf voor gek door door het 2e
van Ajax uitgeschakeld te worden.
In de loop van dit seizoen wordt het nieuwe
trainingscomplex, bij het FBK-stadion in Hengelo
geopend.
Ook wordt de er een samenwerkingsverband
met Heracles Almelo afgesloten, om ze de Twentse
jeugdopleiding beter te structuren en gerichter te kunnen
scouten.
FC Twente is nu een subtopper. Laten we hopen dat er snel weer Europees voetbal komt!